آجر

من ِ او رضا امیر خانی را بسیار دوست دارم، شاید جز معدود کتابهایی هست که وقتی برای خوندن به امانت گرفتم بعد از اتمام، رفتم و خود کتاب رو خریدم.
شخصیت درویش مصطفی و حرفهای عارفانه، عاشقانه او، بیشتر از همه به دل می شینه، حرفهایی که همه از ضمیر پاک و روشن او حکایت می کنه .
نقل به مضمون ِ یکی از حرفهای درویش مصطفی به علی شخصیت اصلی داستان:
«راستی آجر ما هر کدوم کجا بود ؟ کی باعث شد آجر ما کنار هم قرار بگیره ؟ اصلا اصل آجر ها باید کجا باشه ؟ کاش زودتر این اجر ها سر جای خودش قرار بگیره.»