يك روز بي تكليف

سرما باعث مي شه آدمي تا مي تونه جم و جور بشه، تا مي تونه بره زير پتو و تكون به خودش نده. اين چند روزه اين اتفاقاتم براي منم افتاده. اين حال و هوا كسل كننده است ولي خاطراتي را به ياد مي ياره كه به كسل بودنش مي ارزه.

اين روزا كارو بارم كه تعطيل شده، به ميمنت روي گل حاج محمود محترم، كه به فكر همه اقشار جامعه بوده و هست خوش مي گذره! پول داره كه كار نمي كنه، بي پوله ام كه پول نداره بره بيرون، خوب اين دليل خوبيه واسه تعطيلات زمستاني!

امروز تو خبرها مي خوندم چندتا قايق پاسداران جلوي يك ناوچه آمريكايي شاخ و شونه كشيدند. جالب از اينكه ناوچه را تهديد به حمله كردند! ولي بعد از چرخش لوله توپخانه ناوچه روبه قايق ها، با احترام از اونجا گريختند. بعد از آن سخنگوي دولت سخن از حق ايران در نگهداري امنيت آبهاي بين المللي مي زند و آن را امري عادي خواند. نمي دانم از كي ايران را پاسبان آب هاي بين المللي كرند! فكر كنم مي خواستند به ملوان هاي خانم ناوچه تذكر بده اند كه چكمه نپوشند. ممكنه كاپتان را هوايي كنه!

از اين اخبار داغ كه بگذريم، بعد از ناهار به حمام مشرف شدم، زير دوش حس كردم دلم مي خواد برم كوه. سري اومدم بيرون زنگ زدم به دوست شفيقم، مثل هميشه گفت گرفتاره شديد. ماهم مثل سرخوردها تلفن و قطع كرديم و اندر انتظار تماس كسي!

بعد از تماس رفتم جاي هميشگي، اتاق سردم، هرچه شوفاژ و زياد مي كني خبري از گرما نيست، انگار گاز و جيره بندي كردند. حالا خوب است دومين منابع گاز دنيا را داريم حال و روزمان اينست، خدا بداد رسد اگر گازي در كار نبود! فكر مي كنم همش تقصير پنجره هاي بزرگ اتاقمه كه روبه پايتخت باز مي شه، از اين بالا همه چيز تحت كنترله، قدرتم عجب حسي داره ها!

سر ظهر بد گرفتار سايت دانشگاه ايلام و دوتا سايت ديگه بودم، خدا خيرشان دهد روز تعطيل و غير تعطيل سرويس مي خواند. جاي شكرشم باقيه، يكم سرحالم آوردتم، وگرنه افسرده مي شدم.
به هر حال شب شد و سرما، و من همچنان در انتظار تماس كسي!